Toplam 18,888 Hadis
Konular

Furkan Suresi Fazilet ve Tefsiri Kategorisi

İbn Abbas'ın şöyle dediği rivayet edildi:

#10,339
Vahşi, Hz. Hamza'yı öldürdükten sonra bir müddet küfrü üzere kaldı. Sonra kalbinde İslam olma düşüncesi doğuverdi. Bunu Hz. Peygamber'e bildirerek: « Bununla beraber, dedi, senden duydum, Allah'ın Kitab'ından nak­len: «Ve öyle kişilerdir onlar, ki Allah'la beraber baş!ka bir mabuda kulluk etmezler ve haklı olmadıkça Allah'ın haram ettiği bir cana kıyıp kimse­yi öldürmezler. Ve zina etmezler ve kim 'bunları yaparsa cezaya düşer.» Kıyamet günürrdeyse azabı kat kat arttırılır ve hor ve hakir bir halde, ebe­di olarak azabta kalır.», [9] diyordun. Ben ise bunların hepsini yaptım. Be­nim  için bir kolaylık var »mıdır?» Q zaman CPbril inerek Hz.  Peygambere: «— Ona söyle ki: «Ancak tövbe edip inanan ve iyi işler işliyen müs­tesna. O çeşit kişilerdir ki Allah, kötülüklerim iyiliklere tedbil eder onla­rın, ve Allah suçları Örter, Rahimidr.» [10] dedi. Nebi sallallahü aleyhi ve seliem ona bu ayeti gönderdi. Âyeti kendi­sine okuyunca: « Şüphesiz bu ayette şartlar" var. Bunları yapamamaktan korkuyo­rum. Ey Muhammedi Bu ayetin gösterdiğinden, daha çok kolaylık göste-diğinden, daha çok kolaylı'k gösteren bir şey elinde var mı?» diye bildirdi:» O zaman Cibril şu ayeti indirdi: «Şüphe yok ki Allah, kendi'sirce eş tanıyanları yarhğamaz, ondan baş­ka, dilediğinin  bütün suçlarını yarhğar...»   [11] Hz. Peygamber bu ayeti yaztp Vahşiye gönderdi. Âyeti kendisine okuyunca şöyle konuştu: «— Diyor ki: Hiç şüphesiz, Allah kendisine eş tanıyanları yarlığamaz ondan başika dilediğinin bütün suçlarım yarlığar. Ben, bilmiyorum, belki de yarlığamak istediği ben olmryacağtm. Eğer ayet, «Ondan başka günah­ları affeder.» şevklinde olsaydı ve «...dilediğini...» demeseydi oiurdu. Ey Muhammed, belki elinde bundan daha çok geniş bir ayet vardır.» Vahşi'nin bu  sözü üzerine  Cibril şu ayeti  getireii: «De ki: Ey nefislerin-e uyup hadden aşırı hareket eden kullarım, Al-lahrın rahmetinden ümit kesmeyin; şüphe yok ki Allah bütün suçları ör­ter.» [12] Nebi sallallahü aleyhi  ve  seİlem bu ayeti  yazıp Vahşi'ye gönderdi: Kendisine  ayeti   okuyunca: *— Bu ayete gelince, evet» dedi ve İslama girdi. Hz. Peygamber'e de gönderdiği haberde şöyle dedi: «— Ey Allah'ın Resulü! İslamı gerçekten kabul ettim. Seninle aörüş-meme  izin verir  misin?.» Vahşi'nir; bu  isteğine  Nebi  (S.A.V)  şu  cevabı  gönderdi: Yanıma  geldiğinde  yüzünü   ört.  Gözlerimi,  amcam   Hamza'nın ka­tiliyle doldurmağa gücüm yetmez.:» Vahşi  bu  sözler  karşısında  sustu. Bir müddet sonra Müseyleme [13] Hz. Peygambere şu mektubu gönderdi: « Allah'ın elçisi Museyleme'den Allah'ın elçisi Muhammed'e. Yer­yüzünde sana ortak kılındım. Bundan böyle yeryüzünün yarısı ben-im ya­nsı Kureyş'in. Ancak Kureyş, tümünü kendisi almak istediğinden, sınırı te­cavüz ediyor.» İki kiş| bu yazıyı Hz. Peygamber'e getirip verdiler. Yazı kendisine oku­nunca bu iki elçiye dönerek: « Elçi olmasaydınız, ikinizi de öldürtürdüm» dedi, ve Alı] bin Ebi Tali'b'i  çağırdı,  şu  mektubu yazmasmi  emretti: «— Rahman ve Rahim olan Allah'ın adiyle. Allah'ın Resulü Muham-med'den  «yalancı»  Müseyleme'ye. Selam doğru yolda olanın üzerine olsun. Dinle! Şüphe yak ki yeryü­zü Allah tealanın olup kullarından dilediğine miras olarak kalır. Ve sonuç (Allah'tan)  çekinenlerindir.  Ve  Saüailahu  ala  Seyyidina  Muhammed.»      . " Müseyleme'mn Hz. Peygambere yazdığı şeyleri haber alan Vahşi, mızrağını çıkardı ve biledi. Onu öldürmeğe karar verdi. Bu azimle yaşadı ve nihayet Yemame savaşında onu öldürdü.

Haskefi, Müsnedi Ebu Hanife Tefsir Hn: 508/11 [9] Furkan  s.  25, 68-69 [10] Furkan  s. 25, 70 [11] Nisa s. 4. 48   [12] _ Zümer s. 39.  53. [13] Müseyieme,  yalancı   peygamberlerdendir.  Hz.  Peygamber  hayatta iken  peygam­berlik 

Abdullah (b. Mesud) r.a. dedi ki:

#1,878 سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ : أَيُّ الذَّنْبِ أَعْظَمُ؟ قَالَ: " أَنْ تَجْعَلَ لِلَّهِ نِدًّا وَهُوَ خَلَقَكَ، وَأَنْ تَقْتُلَ وَلَدَكَ مِنْ أَجْلِ أَنْ يَأْكُلَ مَعَكَ أَوْ مِنْ طَعَامِكَ، وَأَنْ تَزْنِيَ بِحَلِيلَةِ جَارِكَ "، قَالَ: وَتَلَا هَذِهِ الْآيَةَ:ف وَالَّذِينَ لا يَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ وَلا يَقْتُلُونَ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلا بِالْحَقِّ وَلا يَزْنُونَ وَمَنْ يَفْعَلْ ذَلِكَ يَلْقَ أَثَامًا { 68 } يُضَاعَفْ لَهُ الْعَذَابُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَيَخْلُدْ فِيهِ مُهَانًا { 69 }
Rasulullah (s.a.v.)’e hangi günah daha büyüktür? diye sordum, şöyle buyurdu: “Seni yarattığı halde Allah’a ortak koşmandır, yiyeceğinden yiyip tüketeceği korkusundan dolayı çocuğunu öldürmendir ve komşunun hanımıyla zina etmendir.” Sonra Furkan suresi 68-69. ayetlerini okudu: “Ve onlar ki, Allah’la beraber asla birtakım düzmece ilahlara yalvarıp yakarmazlar ve hukuki bir gerekçe olmadıkça, Allah’ın dokunulmaz kıldığı cana kıymazlar ve zina etmezler. Çünkü bilirler ki, bunlardan herhangi birini işleyen kimse, bir kötülük ve günaha bulaşmış olmakla kalmayacak. Fakat kıyamet gününde, azabı kat kat olacak ve aşağılık bir durumda, temelli olarak kalacaktır.”

Tirmizi, Tefsiril Kuran: 26 Hn: 3183; Buhârî, Tefsir-ül Kuran: 27; Müslim, İman: 17 ve diğerleri. Tirmizî: Sûfyân’ın Mansur’dan ve A’meş’den rivâyeti Vasıl’ın rivâyetinden daha sahihtir.çünkü o senedine bir kişi ilave etmiştir. Muhammed b. Müsenna, Muhammed b. Cafer vasıtasıyla Şu’be’den, Vasıt’dan, Ebû Vail’den ve Abdullah’tan bu hadisin bir benzerini rivâyet etmiştir. Tirmizî: Aynı şekilde Şu’be, Vasıt’dan, Ebû Vâil’den ve Abdullah’tan rivâyet etmiş olup senedinde Amr b. Şurahbil’i zikretmemiştir.

Abdullah (b. Mesud) r.a. dedi ki:

#1,877 قُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، أَيُّ الذَّنْبِ أَعْظَمُ؟ قَالَ: أَنْ تَجْعَلَ لِلَّهِ نِدًّا وَهُوَ خَلَقَكَ "، قَالَ: قُلْتُ: ثُمَّ مَاذَا؟ قَالَ: أَنْ تَقْتُلَ وَلَدَكَ خَشْيَةَ أَنْ يَطْعَمَ مَعَكَ ، قَالَ: قُلْتُ: ثُمَّ مَاذَا؟ قَالَ: أَنْ تَزْنِيَ بِحَلِيلَةِ جَارِكَ
Rasulullah (s.a.v.)’e “günahların en büyüğü hangisidir” diye sordum. “Seni yaratan Allah’a ortak koşmandır” buyurdu. “Sonra hangisidir” dedim. “Seninle beraber yiyip tüketeceğinden korktuğun için çocuğunu herhangi bir şekilde öldürmendir.” Sonra hangisi, diye sordum. “Komşunun hanımıyla zina etmendir” buyurdu.

Tirmizi, Tefsiril Kuran: 26 Hn: 3182; Buhari, Tefsir-ül Kuran: 27; Müslim, İman: 17 ve diğerleri.ž Tirmizî: Bu hadis hasen garibtir. Muhammed b. Bündar, Abdurrahman b. Mehdî ve Sûfyân vasıtasıyla Mansur ve A’meş’den, Ebû Vâil’den, Amr b. Şurahbil’den ve Abdullah’tan bu hadisin bir benzerini bize aktarmışlardır. Tirmizî: Bu hadis hasen sahihtir.