Toplam 23,714 Hadis
Konular

Anne ve Baba'ya İtaat Kategorisi

Ebu Hüreyre (r.a.) dedi ki: Rasülullah (s.a.v.) şöyle buyurdu:

#653 لَا يَجْزِي وَلَدٌ وَالِدًا إِلَّا أَنْ يَجِدَهُ مَمْلُوكًا فَيَشْتَرِيَهُ فَيُعْتِقَهُ
“Evlat; ana, babanın hakkını hiçbir şekilde ödeyemez ancak köle olarak bulup satın alır ve azat etmiş olursa belki ödemiş sayılır.”

Müslim, İtk: 6; Tirmizi, Birr ve Sıla 8 Hn: 1906; Nesai, Sünenil Kübra Hn: 4760. Tirmizi: Bu hadis hasen olup bu hadisi sadece Süheyl b. Ebû Salih’in rivâyetiyle bilmekteyiz. Sûfyân es Sevrî ve pek çok kimse bu hadisi Süheyl b. ebû Salih’den rivâyet ediyorlar.

Ebu Hüreyre (r.a.)’den rivayete göre, şöyle demiştir: Rasülullah (s.a.v.) şöyle buyurdu:

#652 ثَلَاثُ دَعَوَاتٍ مُسْتَجَابَاتٌ لَا شَكَّ فِيهِنَّ: دَعْوَةُ الْمَظْلُومِ، وَدَعْوَةُ الْمُسَافِرِ، وَدَعْوَةُ الْوَالِدِ عَلَى وَلَدِهِ
“Üç kimsenin duasının kabul edilmesinde şüphe yoktur, zulüm ve haksızlık yapılan kimse, yolcu ve misafir olan kimse, anne, babanın çocuklarına duası.”

Müslim, Birr ve Sıla: 3; Tirmizi, Birr ve Sıla 7 Hn: 1905; İbn Mace, Dua: 11 ve diğerleri. Tirmizi: Haccac es Savvaf bu hadisi Yahya b. ebî Kesîr’den, Hişâm’ın rivâyeti gibi rivâyet etmektedir. Ebu Hüreyre’den rivâyet eden Ebu Cafer’e,müezzin, Ebu Cafer deniliyor ismini bilmiyoruz. Yahya b. ebî Kesîr ondan başka hadislerde rivâyet etmiştir.

İbn Ömer r.a'dan: Bir adam Nebi s.a.v'e gelerek dedi ki: Ey Allah'ın Rasülü ben çok büyük bir günah işledim. Benim için tövbe'den (bağışlanmama vesile olacak bir şey) var mı? deyince efendimiz:

#651 هَلْ لَكَ مِنْ أُمٍّ ؟ قَالَ: لَا، قَالَ: هَلْ لَكَ مِنْ خَالَةٍ؟ قَالَ: نَعَمْ، قَالَ: فَبِرَّهَا
Annen hayatta mı? hayır dedim. Halan var mı? Evet dedim. (Ozaman) ona iyilikte bulun buyurdu."

Tirmizi, Birr ve Sıla 6 Hn: 1904.

Bera b. Azib (r.a.)’dan: Nebi (s.a.v.) şöyle buyurdu:

#650 الْخَالَةُ بِمَنْزِلَةِ الْأُمِّ
“Teyze, anne yerinde anne makamındadır.”

Tirmizi, Birr ve Sıla 6 Hn: 1904; Ebu Davud, Talak: 35;ž Bu hadis hasen sahihtir. Ebû Küreyb, Ebû Muaviye vasıtasıyla Muhammed b. Sûka’dan, Ebû Bekir b. Hafs’tan bu hadisin bir benzerini bize aktarmış olup bu rivâyetinde “İbn Ömer’den” dememiştir. Bu rivâyet Ebû Muaviye’nin rivâyetinden daha sahihtir. Ebû Bekir b. Hafs, Ömer b. Sa’d b. ebî Vakkâs’ın oğludur.

İbn Ömer (r.a.) dedi ki: Rasülullah (s.a.v.)’den şöyle buyurduğunu işittim:

#649 إِنَّ أَبَرَّ الْبِرِّ أَنْ يَصِلَ الرَّجُلُ أَهْلَ وُدِّ أَبِيهِ
“İyiliklerin en güzeli kişinin babasının sevdiği kimselerle bağlarını koparmamasıdır.”

Müslim, Birr ve Sıla: 1; Tirmizi, Birr ve Sıla 5 Hn: 1903; Ebu Davud, Edeb: 119 ve diğerleri.ž Tirmizi: Bu konuda Ebu Esid’den de hadis rivayet edilmiştir. Tirmizi: Bu hadisin isnadı sahihtir. İbn Ömer’den değişik şekillerde de rivâyet edilmiştir.

Abdurrahman b. Amr (r.a.) dedi ki: Rasülullah (s.a.v.) şöyle buyurdu:

#648 مِنَ الْكَبَائِرِ أَنْ يَشْتُمَ الرَّجُلُ وَالِدَيْهِ ، قَالُوا: يَا رَسُولَ اللَّهِ، وَهَلْ يَشْتُمُ الرَّجُلُ وَالِدَيْهِ؟ قَالَ: نَعَمْ، يَسُبُّ أَبَا الرَّجُلِ فَيَشْتُمُ أَبَاهُ وَيَشْتُمُ أُمَّهُ فَيَسُبُّ أُمَّهُ
“Kişinin kendi anne ve babasına sövmesi büyük günahlardandır.” Sahabe: ey Allah’ın Rasulü dediler insan kendi anne ve babasına hiç söver mi? “Evet” buyurdular. “Kişi bir adamın babasına söver de oda bunun babasına söver yine aynı kişi birinin annesine söver de o da onun annesine söver.”

Müslim, Birr ve Sıla: 1; Tirmizi, Birr ve Sıla 4 Hn: 1902; Ebu Davud, Edeb: 119; Buhari, Edebil Müfred Hn: 27; Bahrul Zehhar Müsnedi Bezzar Hn: 2483; İbn Mende, İman Hn: 473 ve diğerleri.ž Tirmizi: Bu hadis hasen sahihtir.

Nafi b. Mesruh es- Sekafi r.a. dedi ki:

#647 قَالَ رَسُولُ اللَّهِ : أَلَا أُحَدِّثُكُمْ بِأَكْبَرِ الْكَبَائِرِ ؟ قَالُوا: بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ، قَالَ: الْإِشْرَاكُ بِاللَّهِ، وَعُقُوقُ الْوَالِدَيْنِ ، قَالَ: وَجَلَسَ وَكَانَ مُتَّكِئًا، فَقَالَ: وَشَهَادَةُ الزُّورِ، أَوْ قَوْلُ الزُّورِ ، فَمَا زَالَ رَسُولُ اللَّهِ يَقُولُهَا حَتَّى قُلْنَا لَيْتَهُ سَكَتَ
“Rasülullah (s.a.v.), büyük günahların en büyüklerinden size haber vereyim mi? buyurdular. Sahabe evet Ey Allah’ın Rasulü! Dediler. Buyurdu ki: Allah’a ortak koşmak, Ana babaya karşı gelmek. Yaslanmış olduğu halde iken doğrulup oturumuna gelerek şöyle devam etti: “Yalancı şahidlik ve yalan söylemek” bu son sözü o kadar tekrarladı ki; biz keşke sussaydı dedik.

Müslim, Birr ve Sıla: 1; Tirmizi, Birr ve Sıla 4 Hn: 1901; Ebu Davud, Edeb: 119 ve diğerleri.ž Tirmizi: Bu konuda Ebu Said’den de hadis rivâyet edilmiştir. Tirmizi: Bu hadis hasen sahihtir. Ebû Bekre’nin ismi Nüfey’ b. Harîs’tir.

Ebu Derda r.a'dan: Bir adam Ebud Derda’ya gelerek ona şöyle dedi: Bir hanımım var annem onu boşamamı emrediyor ne yapmalıyım? Ebud Derda r.a. dedi ki: Rasülullah (s.a.v.)’den işittim şöyle diyordu:

#646 الْوَالِدُ أَوْسَطُ أَبْوَابِ الْجَنَّةِ فَإِنْ شِئْتَ فَأَضِعْ ذَلِكَ الْبَابَ أَوِ احْفَظْهُ
“Anne veya baba Cennet kapılarının en hayırlısından Cennete girmeye sebeptir. Sen onların hakkını yerine getirmemekle o kapıyı kaybet veya onları hoşnut etmekle o kapıyı koru, elde etmeye çalış.”

Tirmizi, Birr ve Sıla 3 Hn: 1900; Ebu Davud, Edeb: 119; İbn Mace, Edeb: 1; Ahmed, Müsned Hn: 26964; İbn Hibban, Sahih Hn: 425; Hakim, Müstedrek Hn: 7317; Humeydi, Müsned Hn: 399 ve diğerleri. İbn ebi Ömer dedi ki: Sûfyân şöyle demiştir: “Annem veya babam.” Bu hadis sahihtir. Ebu Abdurrahman es Sülemi’nin ismi İbn Habib’tir.

Abdullah b. Amr (r.a.)’dan rivayet edildiğine göre, Rasülullah (s.a.v.) şöyle buyurdu:

#645 رِضَا الرَّبِّ فِي رِضَا الْوَالِدِ، وَسَخَطُ الرَّبِّ فِي سَخَطِ الْوَالِدِ
“Rabbinin rızası ana babanın razı edilmesindedir. Rabbinin gazab ve hışmı ise ana babanın gazablanması ve hışmındadır.”

Tirmizi, Birr ve Sıla 3 Hn: 1899; Hakim, Müstedrek Hn: 7314; Beyhaki, Şuabul İman Hn: 7831 ve diğerleri. Tirmizi: Muhammed b. Beşşâr, Muhammed b. Cafer vasıtasıyla Şu’be’den, Ya’la b. Atâ’dan, babasından, Abdullah b. Amr’dan geçen hadisin bir benzerini bize merfu olmaksızın rivâyet etmiştir ki bu rivâyet daha sahihtir. Tirmizî: Şu’be’nin adamları Şu’be’den, Ya’la b. Atâ’dan babasından ve Abdullah b. Amr’dan mevkuf olarak rivâyet etmişlerdir. Şu’be’den rivâyet edenler arasında Hâlid b. Harîs’den başka bu hadisi merfu olarak rivâyet eden bir kimse tanımıyoruz. Hâlid b. Harîs güvenilir bir kimsedir. Bu kimse hakkında Muhammed b. Müsenna’nın şöyle dediğini işittim: “Basra’da, Hâlid b. el Hâris, Küfe’de ise Abdullah b. İdris’in bir benzerini görmedim.” Tirmizî: Bu konuda Abdullah b. Mesud’tan da hadis rivâyet edilmiştir. Buhari Edebül Müfred'de mevkuf olarak rivayet etmiştir.

İbn Mesud r.a. dedi ki:

#644 سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ فَقُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، أَيُّ الْأَعْمَالِ أَفْضَلُ؟ قَالَ: الصَّلَاةُ لِمِيقَاتِهَا ، قُلْتُ: ثُمَّ مَاذَا يَا رَسُولَ اللَّهِ؟ قَالَ: بِرُّ الْوَالِدَيْنِ ، قُلْتُ: ثُمَّ مَاذَا يَا رَسُولَ اللَّهِ؟ قَالَ: الْجِهَادُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ، ثُمَّ سَكَتَ عَنِّي رَسُولُ اللَّهِ وَلَوِ اسْتَزَدْتُهُ لَزَادَنِي
Rasülullah (s.a.v.)’e hangi amel daha değerlidir? Diye sordum. Buyurdular ki: “Vaktinde kılınan namazdır.” Sonra hangisi Ey Allah’ın Rasulü! dedim. “Anne ve babaya iyilik etmektir” buyurdu. Sonra hangisi Ey Allah’ın Rasulü! Dedim. “Allah yolunda cihattır” buyurdular. Sonra benimle konuşmayı kesti eğer daha soracak olsaydım cevap vermeye devam edecekti.

Buhari, Mevakit: 5; Tirmizi, Birr ve Sıla 2 Hn: 1898; Ahmed, Müsned Hn: 4301; İbn Ebi Şeybe, Musannef Hn: 25787; Taberani, Mucemül kebir Hn: 98110; henned ibn Siri, Zühd Hn: 983 ve diğerleri. Tirmizi: Ebu Amr eş Şeybani’nin ismi Sad b. İyas’tır. Bu hadis hasen sahihtir. Şeybânî, Şu’be ve pek çok kimse bu hadisi Velid b. Ayzar’dan rivâyet etmişlerdir. Bu hadis aynı zamanda Ebû Amr eş Şeybânî vasıtasıyla İbn Mesud’tan değişik şekillerde rivâyet edilmiştir.

Muaviye b. Hayde el-Kuşeyri r.a. dedi ki: Rasülullah s.a.v'e dedim ki:

#643 يَا رَسُولَ اللَّهِ، مَنْ أَبَرُّ؟ قَالَ: أُمَّكَ ، قَالَ: قُلْتُ: ثُمَّ مَنْ؟ قَالَ: أُمَّكَ ، قَالَ: قُلْتُ: ثُمَّ مَنْ؟ قَالَ: " أُمَّكَ ، قَالَ: قُلْتُ: ثُمَّ مَنْ؟ قَالَ: ثُمَّ أَبَاكَ، ثُمَّ الْأَقْرَبَ، فَالْأَقْرَبَ
“Ey Allah’ın Rasulü’ dedim. Kime iyilik etmeliyim? Buyurdular ki: “Annene” sonra kime dedim. “Annene” buyurdu. Sonra kime dedim yine “Annene” buyurdu. Sonra kime dedim. “Babana sonra yakınlara ve yakınlara” buyurdu.

Mamer bin Raşid el-Cami Hn: 726; Tirmizi, Birr ve Sıla 1 Hn: 1897; Ebu Davud, Edeb: 119 Hn: 5139ve %140; Ahmed, Müsned Hn: 19523 ve 19543; Hakim, Müstedrek Hn: 7307; Beyhaki, Sünenil Kübra Hn: 7172 ve 74; Müsnedi Rüveyti Hn: 922; Taberani, Mucemüs Sağir ve diğerleri. Tirmizi: Bu konuda Ebu Hüreyre, Abdullah b. Amr, Aişe ve Ebud Derda’dan da hadis rivâyet edilmiştir. Tirmizî: Behz b. Hakim, Ebû Muaviye b. Hayde el Kuşeyri’dir. Bu hadis hasendir. Şube; Behz b. Hakîm hakkında söz etmiştir. Fakat hadisçiler yanında bu zat güvenilir bir kimsedir. Sufyan es Sevri, Mamer, Hammad b. Seleme ve pek çok hadis imamları kendisinden hadis rivâyet etmişlerdir.